Dagje sleutelen

Vandaag nog maar eens nieuwe pakkingen onder de carburateur geplaatst. Helaas helpt dat niet genoeg.
Als ik met remmen-reiniger aan de linkerkant op de voet van de carburateur spuit, gaat de motor beter lopen. Ik vermoed dat de carburateur niet helemaal lekker is. De carburateur is nieuw, maar heeft wel 30 jaar op de plank gelegen. Misschien is die daardoor uitgedroogd?

Helaas heb ik te weinig sleutel ervaring. Daarom ga ik a.s. Zaterdag na iemand toe die veel aan oude Ford’s sleutelt. Hopelijk kan die de oorzaak vinden.

carburateurvoet met problemen?
Carburateurvoet met problemen!?

Vandaag ook ruitrubbers van de achterste zijruiten vernieuwd en de ronde verstralers gemonteerd. Staat lekker sportief.

Lekker sportief met deze verstralers.

We mogen weer 2 jaar

Sinds vandaag mag de Taunus weer legaal de weg op. Er waren pas een paar kleine afkeur puntjes gevonden en deze zijn opgelost.

Voorkantje!
Voorkantje!

 

Alleen de motor loopt nog niet lekker en is niet goed af te stellen. Hij lijkt ergens valse lucht aan te zuigen. De CO van de motor is goed, alleen zit er 7,5% zuurstof in de uitlaat gassen. Binnen kort maar eens kijken of ik het lek kan vinden.

Onder de motorkap

 

Er zit weer beweging in …

De Taunus rijdt weer en is vandaag uitgelijnd. Helaas mag hij nog niet de weg op, omdat nog niet alles klaar is.

De Taunus beweegt weer op eigen kracht
De Taunus beweegt weer op eigen kracht

De eerste indrukken zijn goed. De auto wil goed vooruit, stuurt ligt en direct. Nu nog even afbouwen en op naar de APK.

Hieronder volgen nog een aantal mooie foto’s van de auto.

 

Voorkant, nu nog zonder bumper
Voorkant, nu nog zonder bumper


 

Het spuiten van de Taunus

Voor het spuiten is de komplete voorkant gedemonteerd. Alles is uit de motorruimte verwijderd.
De gedemonteerde voorkant

De gedemonteerde voorkantOok de spatborden zijn eraf gehaald om eventuele roest te kunnen verwijderen. Gelukkig viel de roest mee.

De A-tijl aan de rechterkant
De A-stijl aan de rechterkant

Daarna is de motorruimte helemaal schoongemaakt.

Schoonmaken en overtollige gaten dicht lassen.
Schoonmaken en overtollige gaten dicht lassen.
Het kadootje van de vorige  restaurateur.
Het kadootje van de vorige restaurateur.

De keienvanger was al eens vervangen, omdat deze gedeukt was. Onder een laag kit kwamen onderstaande gaten te voorschijn. Dit was dus nooit afgelast. Een kadootje dus van de vorige restaurateur. Tenminste zo noemde hij zichzelf.

Alles ziet er weer strak uit
Alles ziet er weer strak uit en is netjes afgekit

Vervolgens zijn de motor en automaatbak pas gemaakt.
Vervolgens zijn de motor en automaatbak pas gemaakt.

Daarna is de Taunus naar de spuiter gegaan. De complete voorkant en dak zijn gespoten.

Taunus terug van de spuiter. Het opbouwen kan weer beginnen.
Taunus terug van de spuiter. Het opbouwen kan weer beginnen.

Ombouw van C3 naar A4LD automaat

Om de Taunus comfortabeler en zuiniger te maken wordt de 3-traps C3 automaat vervangen door de 4-traps A4LD automaat van de Ford Scorpio. De A4LD automaat is een doorontwikkeling van de C3 automaat. Er is een extra versnelling en een lock-up aan toegevoegd.
De extra versnelling zorgt ervoor dat bij hogere snelheden de auto minder toeren maakt en dus zuiniger is. De taak van de lock-up is dat bij een constante snelheid (of trage acceleratie) de koppelomvormer ge-locked wordt. De koppelomvormer slipt dan niet meer, waardoor er geen vermogensverlies optreed. Een C3 automaat kan tot wel 20% vermogen verliezen aan de koppelomvormer.

De A4LD automaat gekoppeld aan het V6 motorblok
De A4LD automaat gekoppeld aan het V6 motorblok

Bij het passen van de motor met A4LD automaat bleek dat de motor achterover kwam te liggen, doordat de originele baksteunen in de weg zaten. Hierdoor zou de aandrijflijn niet recht worden, maar zou er een knik in komen. Op zich is dat geen probleem, maar een mooie oplossing is dat niet. Voor een rechte aandrijflijn moet de bak aan de achterkant 4cm omhoog.
De originele baksteun moet ook aangepast worden, omdat de A4LD automaat is langer dan de C3 automaat. Daardoor zit de bevestiging aan de automaatbak ook verder naar achteren.
Om bovenstaande problemen op te lossen zijn de originele baksteunen verwijderd, aangepast en naar achteren verplaatst. Hierdoor kan er ook een originele Ford baksteun gebruikt worden. Om meer ruimte voor de uitlaat over te laten is de baksteun van een Granada automaat gebruikt. De baksteun van een Taunus is recht en de steun van de Granada gebogen.

Nieuwe steunen voor de A4LD automaat
Nieuwe steunen voor de A4LD automaat met Granada baksteun

Om dat de A4LD automaat langer is moet het voorste gedeelte van de aandrijfas ingekort worden. Er is voor gekozen om het voorste gedeelte van een Scorpio as te gebruiken. Voordeel is dat de guibo koppeling van een Scorpio gebruikt kan worden. Deze is sterker dan van een Taunus.

De Scorpio as met sterkere guibo koppeling moet 93mm ingekort worden
De Scorpio as met sterkere guibo koppeling moet 93mm ingekort worden

De uitdagingen die we nu nog hebben zijn de kickdown en de lock-up. De kickdown van een Scorpio wordt elektrisch bedient. Van een Taunus wordt de kickdown d.m.v een kabel bediend. Een Taunus kickdown kabel is te kort. Daarom wordt een kabel van een Granada gebruikt.
De bedieningshandel van de kickdown op de C3 bak moet ook overgezet worden naar de C3, omdat de Scorpio een andere aansluiting heeft.

Een  oplossing voor de lock-up heb ik nog niet. Dit kan eventueel met een schakelaar in de auto maar dat is geen mooie oplossing. Hiervoor moet ik nog wat bedenken. Als iemand hier een tip voor heeft, dan houd ik mij aanbevolen.

De nieuwe baksteunen aan de Taunus
De nieuwe baksteunen aan de Taunus

 

Ombouw 2.8i V6 naar 2.8 Carburateur

In deze blog wordt de ombouw beschreven van de injectie motor naar carburateur motor. De donor motor is een 2.8i uit een Ford Scorpio 2.8i Ghia 1986. Voordeel van deze motor is dat deze nog niet veel had gelopen en dat deze al geharde klepzetels heeft. Daarnaast zitten er de mooie aluminium klepdeksels op.

De 2.8i V6 met A4LD automaat uit de Ford Scorpio
De 2.8i V6 met A4LD automaat uit de Ford Scorpio

Wil je de 2.8i motor uit een Scorpio ombouwen naar carburateur, dan moet ook de distributiedeksel vervangen worden door één van een oudere 2.8 V6. Het thermostaathuis en de aansluitingen zijn anders. Dit was mij al eens verteld en daarom heb ik een sloop onderblok voor onderdelen gekocht en deze helemaal gestript.

De benodigde onderdelen voor de ombouw van een 2.8i uit een Scorpio zijn:

  • Carburateur
  • Inlaatspruitstuk
  • Vacumstuk (tussen carb. en inlaatspruitstuk)
  • Luchtfilter met luchtfilterhuis
  • Ontstekingsdistrbuteur
  • Distributiedeksel oude 2.8i V6
  • Thermostaathuis
  • Koelwateruitlaat op inlaatspruitstuk

De carburateur en onstekingsdistributeur zijn nieuw. De andere onderdelen zijn opgeknapt. Alles bij elkaar ziet het er prachtig uit.

De complete 2.8 V6, klaar voor inbouw
De complete 2.8 V6, klaar voor inbouw

Een standaard 2.8 carburateur heeft 135pk. Om het vermogen nog wat te verhogen heb ik er voor gekozen om een open luchtfilter van K&N te en spaghetti-uitlaatspruitstukken te monteren. De 2.8i motoren hebben standaard een iets scherpere nokkenas dan een 2.8 carburateur uitvoering. Alles bij elkaar opgeteld verwacht ik dat het vermogen ergens tussen de 145 en 150pk uitkomt. Dit is ruim voldoende voor een sportieve Taunus.

De omgebouwde 2.8 V6 Carburateur met A4LD automaat
De omgebouwde 2.8 V6 Carburateur met A4LD automaat

De ombouw van de motor is grotendeels uitgevoerd. Ook de dynamo, airco-pomp en stuurbekrachtigingspomp zitten er al op. De A4LD automaat is ook al pas gemaakt. Daar schrijf ik ook nog een blog over.

De 2.8 V6 motor pas klaar!
De 2.8 V6 motor pas klaar!

De motor is ook al pas gemaakt voor in de Taunus. Omdat het er extra poelie´s voor de aircopomp noodzakelijk zijn past past de standaard ventilator met viscokoppeling niet meer. Deze wordt vervangen door een zelfdenkende Kenlowe ventilator met 2 snelheden. De inschakeltemperatuur is hierbij in te stellen. Ook zit er een mogelijkheid op om de ventilator in te schakelen als de airco aan wordt gezet.

Kenlowe ventilator met regelunit en bevestigingsmateriaal
Kenlowe ventilator met regelunit en bevestigingsmateriaal

Welke Ford motor voor de Taunus ?

Het doel is om een sportieve Taunus te bouwen. Dat is ook het uitgangspunt van de motor keuze. Origineel zit er een Ford 2.3 LIMA 4 cilinder van ongeveer 100pk in. Het is geen optie om zo’n blok er terug in te zetten, omdat er al teveel veranderd is en ik liever het geluid van een 6 cilinder hoor.
Het Lima blok heb ik vervangen voor een Ford 2.8i V6 uit een Granada. Helaas was deze motor versleten. Dus moest ik weer op zoek naar een andere motor. Het voordeel is dat je bij Ford verschillende keuzes heb.

De originele 2.3 LIMA 4 cilinder
De originele 2.3 LIMA 4 cilinder

Een 2.8i V6 heeft 150pk. Dat is ruim voldoende voor een sportieve Taunus, maar het probleem is dan de ruimte onder de motorkap. Dan moet ik ook één en ander aan de airco veranderen en die wil ik graag origineel houden. Die keuze valt dus af.

Een 2.9 Cosworth BOA dan? Dan heb je ongeveer 200pk! Ik heb een Taunus TC3 gehad met zo’n motor en dat ging als een speer.
Het nadeel is dat de motor te breed is. Je moet dan al de chassisbalk aanpassen en heb ik ook geen ruimte meer voor de airco pomp. Verder zijn de onderdelen steeds schaarser aan het worden. Daarnaast hoeft het ook geen raceauto te worden. Dus de BOA valt ook af.

Minn oude Taunus met 2.9 24V Cosworth motor
Minn oude Taunus met 2.9 24V Cosworth motor

Een andere optie is een 2.3 V6. Dan kom je uit op 114pk. Maar met de automaat er aan vast, houd je er een stuk minder over. Dat is voldoende om relaxed met de Taunus te cruisen, maar sportiviteit is ver te zoeken.

Als we de middenweg tussen de 2.3 en 2.8i nemen, dan komen we uit op een 2.8 V6 met carburateur. Deze heeft standaard 135pk. Voldoende om een sportive coupe te bouwen en dan ik hoef ook geen grote aanpassingen aan de Taunus te maken.

In 2004 kon ik een 2.8i uit een Sierra kopen met een goede 130.000km. Verder ben ik ook op zoek gegaan naar de nodige onderdelen om deze motor om te bouwen naar carburateur. Zo heb ik een inlaatspruitstuk gekocht, een nieuwe carburateur en aluminium kleppendeksels.

De uitgebouwde 2.8i V6 uit de Ford Scorpio donor
De uitgebouwde 2.8i V6 uit de Ford Scorpio donor

In 2012 stond er opeens een advertentie op Marktplaats van een 2.8i uit een Scorpio van 1986 met 88.000km. Dat was een beter keuze dan de 2.8i uit de Sierra, welke ik had staan. De motor heeft af fabriek al aluminium kleppendeksels, maar ook geharde klepzetels. Hierdoor kan er dus goed op EURO95 gereden worden. Daarnaast had de motor veel minder gelopen en de prijs was ook erg gunstig.

De 2.8i V6 met A4LD automaat uit de Ford Scorpio
De 2.8i V6 met A4LD automaat uit de Ford Scorpio

De A4LD automaat van de Scorpio zat er ook nog aanvast. Ik wist toen nog niet dat deze ook met een kleine aanpassing onder de Taunus gezet kon worden. Daar kwam ik later achter toen ik bij een ander Taunus liefhebber was. Deze had zo’n bak onder zijn Taunus gezet. Voordeel van deze bak is dat deze 4-traps is en een lock-up heeft. Door de 4e versnelling maakt de Taunus straks veel minder toeren op de snelweg wat het comfort erg ten goede komt. Inmiddels is deze A4LD bak pas gemaakt en ben ik erg in mijn sas met deze keuze.

Waarom weer restaureren?

In blog Start Ford Taunus 2.3 GT restauratie melde ik dat 1 van de redenen voor de vernieuwde restauratie de versleten motor was, maar er waren natuurlijk meer oorzaken. Dat zijn o.a. :

  • De versleten 2.8i motor
  • Aanpakken van de wielophanging
  • Vervangen van geharde voorruit door gelaagde voorruit
  • Door de inbouw van het luchtfilterhuis van de injectie was er geen ruimte meer voor de droger van de airco, waardoor de airco niet meer werkte
  • Onder de motorkap was nog niets aan de auto gedaan en zag alles er vies en vuil uit
  • De spatborden waren nog niet van de auto geweest en het is bekend dat daar vaak roest onder zit
  • In de stalling was er tegen de auto aangereden en was de voorkant beschadigd en waren er nog 2 krassen op gekomen
  • Tijdens monteren van de voorruit ben ik uitgeschoten met een schroevendraaier, wat een put in de lak veroorzaakte

Dus genoeg redenen om de boel goed aan te pakken.

 

De beschadiging aan de keienvanger
De beschadiging aan de keienvanger

What’s in a name?

Als eerste heb ik mij afgevraagd wat ik met de Taunus wil gaan doen als deze klaar is. Dan wil ik hem graag gaan gebruiken voor woon- en werkverkeer (bij mooie dagen), het rijden van mooie ritjes in de omgeving, soms bezoeken van meetings in binnen- en buitenland en eventueel het maken van reizen.

3x Taunus
Meeting met mijn twee van mijn exen

Om bovenstaande te kunnen doen moet de Taunus allereerst betrouwbaar zijn. Daarnaast moet hij ook goed mee kunnen komen met het huidige verkeer en moet er ook makkelijk lange afstanden mee afgelegd kunnen worden. Dus moet de Taunus sportief en comfortabel zijn. Als laatste moet hij uiteraard ook weerbestendig zijn.

In de vorige blog heb ik geschreven dat de vorige motor compleet versleten was. Ik heb er bijna een vastloper mee gehad. Onderaan de snelweg sloeg de motor af en de startmotor kreeg de motor niet meer rond. Na een half uur afkoelen kon ik de auto weer starten. Dit wil ik niet nog een keer. Dus alles wat aan de Taunus gedaan wordt, moet meteen goed en betrouwbaar zijn.

Betrouwbaar !?
Betrouwbaar !?

Om de Taunus sportief te maken moet als eerste het onderstel aangepakt worden, zodat de slappe vering, waarom de Taunus bekend staat, steviger wordt en de auto beter en scherper stuurt. Daarnaast moet de auto over voldoende vermogen beschikken. Het moet geen raceauto worden, maar de nadruk van de Taunus ligt wel op sportiviteit.

Ford Taunus 2.3 S
De sportieve uitvoering van de Taunus TC2, een Ford Taunus 2.3 S

De Taunus moet comfortabel blijven, zodat er ook makkelijk grotere afstanden mee gereden kan worden. De Taunus moet dus ook niet te hard geveerd worden. Daarnaast dragen de air conditioning, stuurbekrachtiging, automatische versnellingsbak, lederen bekleding, getinte ruiten, elektrische antenne, extra binnenverlichting en ander kleine extra’s bij aan het comfort, maar dan moet wel alles werken.

Het dashboard met air conditioning en extra metertjes.
Het dashboard met air conditioning en extra metertjes.

De carrosserie van de Taunus moet tegen vocht kunnen en eventueel zelfs een beetje zout. Daarom moeten alle onderdelen goed tegen alle weersinvloeden behandeld en beschermd zijn.

Als ik alle eigenschappen samenvat dan kom ik uit op “Gran Turismo” en “Sport”. Volgens Wikipedia betekend “Gran Turismo” :

“meestal afgekort tot GT, is een type auto. Voorheen was een GT een wagen die gemaakt is om grote afstanden op hoge snelheid af te kunnen leggen. Het is een sportieve wagen, maar die in tegenstelling tot een echte sportwagen niet volledig gericht is op prestaties ten nadele van comfort.”

Bovenstaande past natuurlijk prachtig bij mijn wensen voor de Taunus. De letters GT komen al voor in naam van deze Taunus. Omdat de nadruk op sportiviteit komt te liggen heb ik aan de naamgeving van deze Taunus ook de “S” toegevoegd. Vandaar dat de volledige naam van deze Taunus wordt:

Ford Taunus 2.3 GT S

Ford GT40, een echte GT
Ford GT40, een echte GT

Op moment van schrijven zijn de benodigde aanpassingen aan de carrosserie uitgevoerd en staat de Taunus bij de spuiter. De meeste onderdelen zijn ook al binnen en liggen klaar om gemonteerd te worden.

In de volgende blogs komt meer aan de orde wat er allemaal aan de Taunus wordt aangepast om de naam “Ford Taunus 2.3 GT S” eer aan te doen.

Start Ford Taunus 2.3 GT restauratie

Degene die de historie van deze Ford Taunus 2.3 GT 1983 kennen weten dat ik deze al gerestaureerd heb. Bij de vorige restauratie is er een Ford 2.8i V6 uit een Ford Granada gemonteerd. Deze motor zou perfect zijn. Echter bleek al gauw dat deze motor tot op de draad versleten was.

Ford Granada 2.3 GL
Ford Granada 2.3 GL

Vol goede moed ben ik in 2002 begonnen met de motor uit de auto te halen, om er weer een andere in te hangen. Doordat we toen een huis kochten en trouwden is het project in de opslag blijven staan tot augustus 2016.

Ford Escort 1.6 Ghia 1977
Ford Escort 1.6 Ghia 1977

Omdat ik geen rijdbare klassieker meer had heb ik intussen verschillende andere Fordjes gehad. Onder andere een Ford Granada 2.3 GL welke ik uit Duitsland heb geïmporteerd. Daarna een prachtige Ford Escort 1.6 Ghia Mk2 uit 1977. Deze is opgevolgd door een Ford Taunus TC3 met 2.9 24v Cosworth motor. In 2008 ben ik ook begonnen om de Ford OSI 20m TS, welke ik in 2000 gekocht heb, rijdbaar te maken. Deze heb ik in augustus 2016 verkocht. Dit gaf mij de mogelijkheid om de restauratie van de Taunus weer op te pakken.

Ford Taunus RS 2.9 24V Cosworth
Ford Taunus RS 2.9 24V Cosworth