Waarom weer restaureren?

In blog Start Ford Taunus 2.3 GT restauratie melde ik dat 1 van de redenen voor de vernieuwde restauratie de versleten motor was, maar er waren natuurlijk meer oorzaken. Dat zijn o.a. :

  • De versleten 2.8i motor
  • Aanpakken van de wielophanging
  • Vervangen van geharde voorruit door gelaagde voorruit
  • Door de inbouw van het luchtfilterhuis van de injectie was er geen ruimte meer voor de droger van de airco, waardoor de airco niet meer werkte
  • Onder de motorkap was nog niets aan de auto gedaan en zag alles er vies en vuil uit
  • De spatborden waren nog niet van de auto geweest en het is bekend dat daar vaak roest onder zit
  • In de stalling was er tegen de auto aangereden en was de voorkant beschadigd en waren er nog 2 krassen op gekomen
  • Tijdens monteren van de voorruit ben ik uitgeschoten met een schroevendraaier, wat een put in de lak veroorzaakte

Dus genoeg redenen om de boel goed aan te pakken.

 

De beschadiging aan de keienvanger
De beschadiging aan de keienvanger

What’s in a name?

Als eerste heb ik mij afgevraagd wat ik met de Taunus wil gaan doen als deze klaar is. Dan wil ik hem graag gaan gebruiken voor woon- en werkverkeer (bij mooie dagen), het rijden van mooie ritjes in de omgeving, soms bezoeken van meetings in binnen- en buitenland en eventueel het maken van reizen.

3x Taunus
Meeting met mijn twee van mijn exen

Om bovenstaande te kunnen doen moet de Taunus allereerst betrouwbaar zijn. Daarnaast moet hij ook goed mee kunnen komen met het huidige verkeer en moet er ook makkelijk lange afstanden mee afgelegd kunnen worden. Dus moet de Taunus sportief en comfortabel zijn. Als laatste moet hij uiteraard ook weerbestendig zijn.

In de vorige blog heb ik geschreven dat de vorige motor compleet versleten was. Ik heb er bijna een vastloper mee gehad. Onderaan de snelweg sloeg de motor af en de startmotor kreeg de motor niet meer rond. Na een half uur afkoelen kon ik de auto weer starten. Dit wil ik niet nog een keer. Dus alles wat aan de Taunus gedaan wordt, moet meteen goed en betrouwbaar zijn.

Betrouwbaar !?
Betrouwbaar !?

Om de Taunus sportief te maken moet als eerste het onderstel aangepakt worden, zodat de slappe vering, waarom de Taunus bekend staat, steviger wordt en de auto beter en scherper stuurt. Daarnaast moet de auto over voldoende vermogen beschikken. Het moet geen raceauto worden, maar de nadruk van de Taunus ligt wel op sportiviteit.

Ford Taunus 2.3 S
De sportieve uitvoering van de Taunus TC2, een Ford Taunus 2.3 S

De Taunus moet comfortabel blijven, zodat er ook makkelijk grotere afstanden mee gereden kan worden. De Taunus moet dus ook niet te hard geveerd worden. Daarnaast dragen de air conditioning, stuurbekrachtiging, automatische versnellingsbak, lederen bekleding, getinte ruiten, elektrische antenne, extra binnenverlichting en ander kleine extra’s bij aan het comfort, maar dan moet wel alles werken.

Het dashboard met air conditioning en extra metertjes.
Het dashboard met air conditioning en extra metertjes.

De carrosserie van de Taunus moet tegen vocht kunnen en eventueel zelfs een beetje zout. Daarom moeten alle onderdelen goed tegen alle weersinvloeden behandeld en beschermd zijn.

Als ik alle eigenschappen samenvat dan kom ik uit op “Gran Turismo” en “Sport”. Volgens Wikipedia betekend “Gran Turismo” :

“meestal afgekort tot GT, is een type auto. Voorheen was een GT een wagen die gemaakt is om grote afstanden op hoge snelheid af te kunnen leggen. Het is een sportieve wagen, maar die in tegenstelling tot een echte sportwagen niet volledig gericht is op prestaties ten nadele van comfort.”

Bovenstaande past natuurlijk prachtig bij mijn wensen voor de Taunus. De letters GT komen al voor in naam van deze Taunus. Omdat de nadruk op sportiviteit komt te liggen heb ik aan de naamgeving van deze Taunus ook de “S” toegevoegd. Vandaar dat de volledige naam van deze Taunus wordt:

Ford Taunus 2.3 GT S

Ford GT40, een echte GT
Ford GT40, een echte GT

Op moment van schrijven zijn de benodigde aanpassingen aan de carrosserie uitgevoerd en staat de Taunus bij de spuiter. De meeste onderdelen zijn ook al binnen en liggen klaar om gemonteerd te worden.

In de volgende blogs komt meer aan de orde wat er allemaal aan de Taunus wordt aangepast om de naam “Ford Taunus 2.3 GT S” eer aan te doen.

Start Ford Taunus 2.3 GT restauratie

Degene die de historie van deze Ford Taunus 2.3 GT 1983 kennen weten dat ik deze al gerestaureerd heb. Bij de vorige restauratie is er een Ford 2.8i V6 uit een Ford Granada gemonteerd. Deze motor zou perfect zijn. Echter bleek al gauw dat deze motor tot op de draad versleten was.

Ford Granada 2.3 GL
Ford Granada 2.3 GL

Vol goede moed ben ik in 2002 begonnen met de motor uit de auto te halen, om er weer een andere in te hangen. Doordat we toen een huis kochten en trouwden is het project in de opslag blijven staan tot augustus 2016.

Ford Escort 1.6 Ghia 1977
Ford Escort 1.6 Ghia 1977

Omdat ik geen rijdbare klassieker meer had heb ik intussen verschillende andere Fordjes gehad. Onder andere een Ford Granada 2.3 GL welke ik uit Duitsland heb geïmporteerd. Daarna een prachtige Ford Escort 1.6 Ghia Mk2 uit 1977. Deze is opgevolgd door een Ford Taunus TC3 met 2.9 24v Cosworth motor. In 2008 ben ik ook begonnen om de Ford OSI 20m TS, welke ik in 2000 gekocht heb, rijdbaar te maken. Deze heb ik in augustus 2016 verkocht. Dit gaf mij de mogelijkheid om de restauratie van de Taunus weer op te pakken.

Ford Taunus RS 2.9 24V Cosworth
Ford Taunus RS 2.9 24V Cosworth

The search for the rearlight

The rearlight that comes with this Taunus, is totally different than that of a Taunus TC I, II or III. I first tried to order it at the Ford dealer. They couldn’t find the partnumber on the partslist. They also called to Ford Nederland, but they weren’t familiar with the part. After that I came into contact with a person in South-Africa, who restores old Beatles there. It appears that a lot of Taunusses are still being driven there. They were manufactured there for a few more years than in Europe. The name is different aswell, they are called Ford Cortina instead of Ford Taunus. I faxed him a picture of my Taunus, but he reported that this Taunus was never delivered there. Then I tried to order it via the company that imports parts from the U.S.A. They couldn’t help me either. As a last desperate attempt, I placed an advertisement in ‘Autoweek’ (a Dutch car magazine). I got a reply from a member of the Ford Taunus M Club who liked to see the car. In the Taunus still lay the original Spanish manual. In that manual were the address and telephone number of the garage that delivered the new Taunus. At work I had a Spanish collegue, whom I had shown the manual. He instantly called the garage in Spain and asked for the rearlight. They said that it could be ordered and that it would cost approximately fl.150,- (Dutch Guilders). Later it appeared that it wasn’t possible anymore to order the parts, because the car was older than 10 years.

lightla

After much asking and calling, I deceided to found the domainname www.taunus.nl at the end of 1998 and open my own website. I received a lot of positive reactions from around the globe, also from Argentina. If I responded to these reactions, I often never got a reply. Until in March ’99 I came into contact with a man from Argentina who wanted to help me. He recommended me to purchase to imitation rearlights. I transferred the money to his account and he bought and sent me the lights. The difference between imitation and original is highly noticeable. The quality is poor and there is no reflector in the rearlight. When I received the lights, the reverselight glass of one of the lamps was broken. Moreover, the glass was gone from the lightunit. I had to paste it on the unit myself. The other lamp was also constructed poorly. I had to take it apart and glue it back together.

gt_a-mr

Purchasing Ford Taunus 2.3 GT

In ’94 I bought a ‘Snoek’ (Citroen DS) and tore it apart. I wanted to restore it completely. But because the Snoek’s construction was rather complicated, I wanted to buy a driving Snoek in Febuary ’95 as an example to what the old restored Snoek would look like. So, I went to a DS-specialist in Ermelo to see if he had a suitable candidate for sale. When I arrived at the dealer, I saw that he had a Ford Taunus Coupe for sale. I was sold. After a chit chat with the salesman, I found out that he brought it with him from Paris. The original owner was an Argentine Embassy employee who worked in Madrid, Spain. The car was newly delevered by a Ford dealer in Mardrid to the Embassy employee, according the original manual.  It’s unknown how the Taunus went to Paris in France. The French licenseplate number was 258 HND 75.
I bought the Taunus the next day. It had drove about 78.000 km.

taunus1

This Taunus was more luxuriously equipped than it’s European counterpart. The differences are: tainted glass, airconditioning, powersteering, automatic gears, wooden dashboard, leather interior, rev counter, extra voltage counter, oilpressure counter, stereo radio with cassette, electric antenna and a digital clock. A few other nice details that are different are the extra bars in the bumper and a carter-protector underneath the car.

airmtrs

The bottom was packed with little dents caused by welknown French parkingdamage. On the rear, the rearlight was damaged and a plastic bumpercorner was missing. The bumpercorner could be ordered at the Ford dealer, which I did. The rearlight unfortunately, could not. The car was nearly rustfree, with the exception of some rust on a few dents.

achteraanz

Het lederen interieur
Het lederen interieur